-Lakmina Ranasinghe-

පවුල් වාදය කිව්වම ‌මේ පුණ්‍ය භූමියේ ඉන්න අපිට මතක් වෙන්නෙ එච්චර හොඳ දේවල් නෙමෙයි මිත්‍රයා.

අම්මා ගහයි මැණික් මල්ලෙන් කිව්වලු!! ඒත් සමහර පවුල් වාදී වැඩ නිසා ගින්දර වගේ නිර්මාණ බිහිවෙනවා. 'Mother Lanka' කියන්නෙ ඒ වගේ ගින්දර වැඩක්. අම්මා (Krish Kulasooriya Edirimuni) ස්ක්‍රිප්ට් එක ලියනවා, තාත්තා (Anusha Edirimuni) අධ්‍යක්ෂණය කරනවා, දුව (Shenuki Dishalya) රඟපානවා, වැඩේ ගොඩ යනවා.

 

 

අම්මා තමයි පවුලෙ සංස්කෘතික කේන්ද්‍රය. තාත්තටත් වඩා අම්මගෙ සංස්කෘතියට සහ හැදියාවට අනුව තමයි ගොඩක් පවුල්වල ළමයි හැදෙන්නෙ. අන්න ඒ වගේ අපේ සිනමා කර්මාන්තය හරියට හදන්නත් තාක්ෂණික අම්මා කෙනෙක් ඕනෙ. ඒ අම්මව දැන් අපිට ලැබුනා මිත්‍රයා.

අම්මා කියන්නෙ කාටද කියන එකට සාම්ප්‍රදායික නොවන සිරාම අදහසක් Mother Lanka ෆිල්ම් එකෙන් දීලා තියනවා. අම්මපා!! සිංගල් පේරන්ට් සංකල්පය සහ සංක්‍රාන්ති ලිංගිකත්වය ගැන බය නැතුව රිස්ක් එකක් අරගෙන කතා කරලා තියනවා. ඒ වගේම රෙදි හැට්ට ඇඳගෙන වියළි කලාපයේ දුක්විඳින අම්මලා වෙනුවට සංකීර්ණ නාගරික සමාජයේ ඉන්න අම්මලගෙ නූතන සංස්කෘතික සහ සමාජ ප්‍රශ්න ගැනත් මේ ෆිල්ම් එකේ තියනවා මිත්‍රයා. මේ කතාව ලියුවෙත් අම්මා කෙනෙක් නිසා මාතෘත්වයේ තියන ගැඹුර, සංකීර්ණත්වය, ව්‍යාකූලත්වය, හැඟීම්බර තැන් සහ ආදරණීය තැන් අපේ බොක්කටම දැනෙන්න දීලා තියනවා.

මාතෘත්වය සම්බන්ධයෙන් මාව කම්පනය කරපු, මාව අඬවපු අපේ සිංහල සිනමාවේ විශිෂ්ටතම නිර්මාණයක් තමයි;1975 දී තිරගත වුන 'රත්තරන් අම්මා' ෆිල්ම් එකේ  “අතීත දිවියේ අනන්ත අඳුරේ” සින්දුව.

ඒ කතාවෙදි පුතා අම්මට විරුද්ධ වෙලා වැරදි පාරෙ ගිහිල්ලා, අම්මගෙ මාලෙ පවා හොරකම් කරනවා. පස්සෙ ලොකු හොරෙක් වෙලා පුතා හිරේ යනවා. කාලෙකට පස්සෙ පුතා හොඳ මිනිහෙක් වෙලා හිරෙන් නිදහස් වෙලා මාලෙ හොරකම් කරපු අත් දෙකෙන්ම අම්මගෙ බෙල්ලට මාලෙ දාන්න හිතාගෙන බලාපොරොත්තු කන්දක් එක්ක පුතා කෝච්චියේ ගෙදර එනවා. ඒ එන ගමන් කෝච්චියේදී පුතා කියන මේ සින්දුවේ තියන මාතෘත්වයේ හැඟීම අම්මපා මගේ මනස පසාරු කරගෙන ගියා මිත්‍රයා.

විනීත මවගේ පැතීම නොතකා

ගියාම දුක සේ අඬන්න වූයේ...

සුනීත දිවියේ ප්‍රභාව මැකිලා

අනාථ අඳුරේ සිටින්න වූයේ...

තුසීත විමනෙන් අපාය වෙත මා

ගියාට කඳුළැලි හෙලන්න වුයේ...

සමාව ඉල්ලා දෙපා වඳින්නයි

රත්‍රන් අම්මා බලන්න ආවේ...

විනාසෙ ගැලුනූ ඔබේම පුතුනූ

ලැබීම පිටුපා දයාව අම්මේ...

අගේට පැළදූ ගෙලවට මාලේ

එදා සොරාගෙන ගියානෙ අම්මේ...

මගේම දෑතින් පළන්දවන්නයි

මෙදා මාලෙ මා ගෙනාවෙ අම්මේ...

සමාව ඉල්ලා දෙපා වඳින්නම්

සමාව දෙනු මැන පුතාට අම්මේ...

අමාව මෙන් කී අමා වදන් මා

ගියානෙ නොතකා රත්‍රන් අම්මේ...

නිමා නොවන දුක් නිමා නොවන සේ

මෙමාට ලැබුනා රත්‍රන් අම්මේ...

මෙමා තවත් නෑ අත්හැර යන්නේ

ඔබේම ළඟමයි රත්‍රන් අම්මේ...

සමාව ඉල්ලා දෙපා වඳින්නම්

සමාවෙන්න මට රත්‍රන් අම්මේ...

අතීත දිවියේ අනන්ත අඳුරේ

විඩාව නිමවේ...

මිලාන දෙනෙතේ වියෝග කඳුළේ

සිනහව මතුවේ...

උදාර මවගේ සෙනේහ දැඩිවේ

සිතේහි පුතුගේ...

අසාර කතරේ තුෂාර සිසිලයි

දයාව මවගේ...

අම්මගෙ දෙපා වැඳලා සමාව ගන්න බලාගෙන ඉතාමත් සතුටෙන් අම්මව බලන්න එන පුතාට අන්තිමේදි දැනගන්න ලැබෙනවා අම්මා මියගියා කියලා. ඒ ඉමෝෂන් එකට ඇඟ හිරිවැටෙනවා මිත්‍රයා. අම්මපා!! H.R. ජෝතිපාල කියන මේ සින්දුව මාතෘත්වය ගැන කියවෙන නිර්මාණ අතර තියන මාස්ට පීස් එකක්.

සිනමාත්මක හැඟීම්වලින් ප්‍රේක්ෂකයින්ව සලිත ලලිත කරවපු ශ්‍රී ලංකාවේ ස්වර්ණමය සිනමා යුගයේ තිරගත වුන රත්තරන් අම්මා ෆිල්ම් එකේ තිබුන සින්දුව අහද්දි මට දැනුන කම්පනයට ළං වෙන්න පුළුවන් යම් කම්පනයක්, Mother Lanka බලද්දිත් මට ඇති වුනා. සිනමාවේ ස්වර්ණමය යුගයක් හදන්න ඕන අමුද්‍රව්‍ය Mother Lanka ෆිල්ම් එකෙත් යම්තාක් දුරකට තියනවා කියන එක මෙතෙන්දි මට තේරුනා මිත්‍රයා.

Mother Lanka ෆිල්ම් එකේ තියන සමහර දෙබස් රාමු කරලා බිත්තියේ ගහගන්න තරම් ප්‍රබලයි. ඒත් එදිනෙදා ජීවිතේදි ඒ වගේ දෙබස් අපි කතා කරනවද? කියන ප්‍රශ්නෙ කාටහරි තියෙන්න පුළුවන්. ඒත් සිනමාව කියන්නෙ විශ්වාස කළ හැකි මායාවක් මිත්‍රයා.

ට්‍රාන්ස් ජෙන්ඩ කැරැක්ට එකක් කරනවා කියන්නෙ හොඳ නළුවෙක්ට තමන්ගේ පරාසය දොඹන් පෙන්නන්න පුළුවන් දුර්ලභ සහ ultra pro max අවස්ථාවක්. අමෝ අමෝ... මේක සුපිරියටම කරලා ගොඩ යන්නත්, අවුලෙන් කරලා නන්නත්ථාර වෙන්නත් නළුවෙක්ට පුළුවන්. මෑත ඉතිහාසයේ ඒ වගේ කැරැක්ටර් එකක් හොඳටම සහ හොඳම සෝෂල් ඉම්පැක්ට් එකක් ඇතිවෙන විදිහට කළේ කොඩි ගහ යට කලූගේ චරිතය කරපු නලින් ලුසේනා.

සිනමාවේ තියන මායාකාරී බවට හොඳටම සෙට් වෙන විදිහට

Mother Lanka ෆිල්ම් එකේ ධනංජය තමන්ගේ සුපුරුදු රිද්මයෙන්, අත්දැකීම්වලින් සහ හැකියාවෙන් මේ ෆිල්ම් එකේ තියන සත්‍යා කියන ට්‍රාන්ස් ජෙන්ඩ කැරැක්ට එක කරලා තියනවා. සත්‍යා ෆේල් වුනා නම් මුළු ෆිල්ම් එකම අම්මට සිරි වෙන්න හොම්බෙන් යනවා මිත්‍රයා. ඒත් සත්‍යා, සත්‍ය වශයෙන්ම වැඩේ ගොඩ දාලා තියනවා.

ඇත්තටම අපි ධනංජය ගැන කතා කරන්න ඕනෙ ධනා මේ චරිතය හරියට කළේ නැත්නම් විතරයි. මොකද ධනාට ලැබෙන හැම චරිතයක්ම උපරිම ගැම්මකින් කරනවා කියන එක හරියට උදේට ඉර පායනවා වගේ පට්ට ෂුවර් දෙයක්. බැරිවෙලාවත් හෙට උදේට ඉර පෑයුවෙ නැත්නම්, අන්න එතකොට තමයි අපි ඉර ගැන, පෘතුවියේ භ්‍රමණය ගැන, සූර්ය ගුරුත්වය ගැන කතා කරන්න ඕනෙ. ධනාගේ රංගන හැකියාව දැන් ඒ තරමටම කිරි ගහට රයිෆල් එකෙන් වෙඩි තිබ්බා වගේ බුදු ෂුවර් මිත්‍රයා!!

 

 

චාන්දනී, අනෝජා සහ ස්වර්ණා අතරට අනාගතේදි තරින්දිත් එන්න නියමිතයි කියලා ඉරගිනි මද්දහන, තප්පරයක් දෙන්න, මහ පොළව වගේ ඩ්‍රාමාවලින් ඇය අපිට ඉඟි දුන්නා සහ Mother Lanka ෆිල්ම් එකෙන් ඇය ඒ බව ඔප්පු කළා.

Mother Lanka කතාවේ තියන ප්‍රබල බව හරිම පරිස්සමට ලෙන්ස්වලින් අහුකරගත්ත රංග බණ්ඩාරගෙ කැමරා අධ්‍යක්ෂණය හොඳ හික්මීමකින් කරලා තියනවා කියලා පේනවා. ෆොටෝජෙනික් අතින් ඉතාමත් ඉහළ හැඩතල තියන මූණක් ලැබුන ෂෙනුකි, අත්දැකීම් අඩු නිළියක් විදිහට මේ ලෙවල් එකෙන් කැරැක්ට එක ප්ලේ කරා කියන්නෙ ඒක සිරාම ලෙවල් එකක්.

මිත්‍රයා, 2025ට කලින් මේ සිනමා රේස් එකේ දුවපු සමහර අශ්වයන්ගෙ ඇස් පේන්නෙ නෑ, කණ් ඇහෙන්නෙ නෑ, දුවන්න පණ නෑ. ඒත් 2025 සිනමා අශ්ව රේස් එකේ ඉන්නෙ එසේ මෙසේ අශ්වයො නෙමෙයි. හඳගම, ඉලංගෝ, ලකා සහ තේජා වගේ සුපිරි ජොකියන්ගේ රාණි, නෙළුම් කුළුණ, වාලම්පුරි, ක්ලැරන්ස් වගේ සුපිරි බුලට් අශ්වයො මේ රේස් එකේ පිඹගෙන දිව්වා. දේවි කුසුමාසන, සූර්යා වගේ අශ්වයොත් මේ රේස් එකේ හීට් එක වැඩි කළා.

වාසව බදුගේ ගේ නීරා, තිසර ඉඹුලානගේ මෝඩ තරිඳු, සුරංග ද අල්විස්ගේ Room no:106, චමින්ද ජයසූරියගේ Father වගේ සුපිරි ජොකියන්ගේ සුපිරි බර පන්තියේ අශ්වයොත් පට්ට ගැම්මකින් දුවන්න බලාගෙන ස්ටෑන්ඩ්බයි වෙලා ඉන්නවා කියලා ට්‍රේලස් බැලුවම පේනවා මිත්‍රයා. අම්මපා!

ඉස්සර නම් රේස් එකට සහභාගී වීම තමයි වැදගත්. ඒත් දැන් එහෙම බෑ. Mother Lanka කියන්නෙ අති දක්ෂ ජොකියෙක්ගෙ, දුවන්න වගේම දිනන්නත් පුළුවන් සුපිරි රත්තරං අශ්වයෙක් මිත්‍රයා! ඉතිං, Mother Lanka කියන්නෙ මව් කුසින් බිහි වූ හැම මනුෂ්‍යයෙක්ම බලන්න ඕන ෆිල්ම් එකක්. එච්චරයි!

 

 

 

සටහන -  ලක්මිණ රණසිංහ

( මෙම සටහන 'Lakmina Ranasinghe' ෆේස්බුක් පිටුව ඇසුරිනි)